Activiteiten

Door een technische storing worden

 

de komende activiteiten momenteel

 

niet getoond.

Uitgelicht

 

Kerkelijk Bureau
Handweg 119
1185 TW Amstelveen
telefoon 020 6413648

 

  • OPMAAT

    mw. Ria Keijzer – Meeuwse

     

    Jaarlijks worden zieken en hun mantelzorgers uitgenodigd voor een korte kerkdienst en een lunch in de kerk. Een gebaar dat zorg uitdrukt om hen die (meer of minder zichtbaar) de lasten dragen van een fysieke of mentale beperking. In de dienst is er de mogelijkheid om een ...

  • COLUMN

    Jany Steur – van Harten

     

    De afgelopen weken waren bijzondere weken voor ons gezin.

    Een van onze kinderen moest een zware operatie ondergaan. De weken daarvoor waren er allerlei onderzoeken en bezoeken in het ziekenhuis.

    En toen was daar het moment dat het koffertje gepakt moest worden. Een dag voor de ...

OPMAAT

mw. Ria Keijzer – Meeuwse

 

Jaarlijks worden zieken en hun mantelzorgers uitgenodigd voor een korte kerkdienst en een lunch in de kerk. Een gebaar dat zorg uitdrukt om hen die (meer of minder zichtbaar) de lasten dragen van een fysieke of mentale beperking. In de dienst is er de mogelijkheid om een persoonlijke zegen te ontvangen. Die dienst is korter en bedoeld voor de hele gemeente. Want juist als we met velen zijn is het gevoel van die “warme mantel” op z’n sterkst!

 

We lezen vanuit het leesrooster Johannes 16, 22 – 33. Daarin speelt het gebed de hoofdrol. Spannend, want hoe is het om te lezen dat je “krijgt wat je vraagt” als je in Jezus naam God aanroept. Is het theologische romantiek die de rauwe werkelijkheid overgiet? Werken die woorden inspirerend of juist frustrerend als de glans er af is of als je verlangt naar betere tijden, gezondheid of rust in je hoofd?

We zoeken zondag naar de diepere betekenis van die schurende woorden van Jezus. En dus gaat het over de waarde van bidden, je gezien en gezegend weten, maar ook om de verbinding met Gods nieuwe wereld.

 

De dienst in de Kruiskerk begint om 11.00 uur. Na afloop, rond 11.45 uur, is er in de kerkzaal koffie, maar in de ontmoetingsruimte wordt koffie en daarna een lunch geserveerd aan allen die zich hebben aangemeld en zich  onderdeel voelen van de doelgroep.           

 

Mw. Ria Keijzer- Meeuwse en ds. Sieb Lanser gaan voor in de dienst in de Kruiskerk,

zondag 21 mei, 11.00 uur

COLUMN

Jany Steur – van Harten

 

De afgelopen weken waren bijzondere weken voor ons gezin.

Een van onze kinderen moest een zware operatie ondergaan. De weken daarvoor waren er allerlei onderzoeken en bezoeken in het ziekenhuis.

En toen was daar het moment dat het koffertje gepakt moest worden. Een dag voor de operatie moest hij zich melden in het ziekenhuis en werd hij voorbereid op de operatie.

Gelaten beleefden wij die dag als een rustige dag maar wel met spanning. En als moeder wil je erbij zijn. Zelf bracht ik die dag door met het lezen van allerlei tijdschriften die voorhanden waren op de leestafel. Lang niet alles was  voor mij interessant om te lezen. En ja hoor, ook hier lag het blad Happinez. Het blad waarvan ik er ooit één bij de oude kranten vond en toen na het even doorgelezen te hebben weer op die stapel terug had gelegd. Veel van de inhoud was niet aan mij besteed. Maar nu was er niets anders en had ik alle tijd om deze eens door te nemen.

Er stond o.a. een interview met Awraham Soetendorp in en dat had mijn belangstelling. Wat een bijzonder verhaal had hij te vertellen. Als baby werd hij gered van de deportatie omdat hij werd meegenomen door pleegouders. En wat een wijsheid draagt die man met zich mee. Velen van de gemeenteleden van de Bankraskerk en nu de Kruiskerk hebben een bijzondere band met hem. En hij is nog altijd welkom in de Kruiskerk.

Het interview met de journalist van het blad was uitvoerig maar ik heb lang niet alles wat ik las kunnen onthouden. Wat Awraham Soetendorp vertelde over zijn redding als baby was voor mij een eye-opener. ‘U hebt geluk gehad’,  zei iemand tegen hem, ‘ maar God wilde dat u gered werd’. Hij antwoordde: ‘God wilde dat alle kinderen gered werden maar ik had het geluk dat ik in de handen was van mensen die dat begrepen.’

En zo zijn er veel situaties waar God mensen wil gebruiken om anderen te helpen, om zichzelf door anderen kenbaar te maken. Maar wij moeten dan wel zíen.

Dit lezende maakte mij alert voor de spannende dag(en) die kwam(en). Zag ik ook mensen om ons heen die iets van de liefde van God uitstralen? En ja, wanneer ik terug kijk op de weken voor de operatie van onze zoon, zeg ik: wat bijzonder die aandacht en oprechte belangstelling en zorgzaamheid. De voorbeden in de kerkdiensten waren zo liefdevol en op dat moment geloof je zeker: God werkt door mensen heen.

 

Op de dag van de operatie en de uren daarna, de dagen daarna hebben wij opnieuw ervaren dat er zoveel mensen om ons heen stonden met gebeden, het branden van een kaarsje en sturen van een kaartje of appje, door een kort gesprekje.

Het heeft onze zoon en ons als familie  goed gedaan. De betrokkenheid van mensen van de kerk maar ook daar buiten, van collega’s, vrienden en verdere familie.

 

En de tijd in het ziekenhuis? Ik ben onder de indruk hoe het leven zich daar afspeelt en besef dat daar van alles gaande is waar ik anders nauwelijks bij stil sta. Veel zieke mensen en kinderen verblijven daar, soms weken. En dan zie je hoeveel liefde en aandacht en zorg het verplegend personeel heeft voor de patiënten. Bijzonder is het dat de patiënten onderling zorgzaam voor elkaar (kunnen) zijn. Wanneer de kamergenote, een vrouw van 75 jaar,  geen bezoek had en onze zoon wel, dan pakte ik een stoel en ging even bij haar zitten. We hadden soms bijzonder diepgaande gesprekken. In korte tijd ontstond er een vertrouwensband met elkaar. Spontaan begon zij over haar leven te vertellen en over de kerk waar zij vanwege omstandigheden niet meer naar toeging. Ze las wel het kerkblaadje!

Toen was daar het moment dat onze zoon naar huis mocht en moesten wij afscheid nemen van zijn kamergenote. Ze vond het jammer dat wij elkaar niet meer zouden zien. Je trekt een poosje met elkaar op maar al snel gaat ieder weer zijn en haar weg maar je bent toch nog even met je gedachten bij die ander.

 

Ook van de verplegenden namen wij afscheid. En je weet het is hun werk maar niet altijd  vanzelfsprekend dat zij zoveel liefde, aandacht, zorg en toch ook wel even tijd geven aan een mens die voor kortere of langere tijd alleen in een omgeving moet verblijven waar men niet wil zijn.

Dankbaarheid is er voor artsen en chirurgen, die allerlei gesprekken voeren met de patiënten en operaties vakkundig kunnen uitvoeren. En dan ben je blij wanneer zij je gerust kunnen stellen en hoef je niet zo bang te zijn voor de dingen die komen gaan.

 

Deze weken hoor ik op de radio telkens het lied van Liesbeth List: Heb het leven lief.

In de Passion 2017 gezongen door Elske DeWall. Een paar regels daarvan wil ik graag met u delen:

  

Heb het leven lief als de stormwind gromt en als de lente komt
en verberg je niet als de regen valt en als de donder knalt.
Zing het hoogste lied, vlieg in vogelvlucht door de blauwe lucht.
Heb het leven lief en wees niet bang.

 

Heb het leven lief, met je ogen dicht of in het volle licht,
hou van wie je ziet, pak de liefde vast en verlies haar niet!
Heb het leven lief in de grijze nacht en als de morgen lacht.
Heb het leven lief en wees niet bang.
Wees maar niet bang, wees maar niet bang
.

 

Wij genieten van al het mooie en goede om ons heen en zijn God daarvoor dankbaar.

 

Jany Steur – van Harten, 19 mei 2017