Activiteiten

mrt
24

24 maart 2017, 16;30 - 18;00

mrt
26

26 maart 2017, 10;00 - 11;30

mrt
26

26 maart 2017, 10;00 - 12;00

mrt
26

26 maart 2017, 10;00 - 11;00

mrt
26

26 maart 2017, 11;45 - 12;30

Uitgelicht

 

Kerkelijk Bureau
Handweg 119
1185 TW Amstelveen
telefoon 020 6413648

 

  • COLUMN

    Mirjam Buitenwerf

     

    Het was op een avond vlak na etenstijd. Het begon al een beetje donker te worden. Ik was bezig de was op te hangen. Door het kleine raampje van onze ‘waskamer’ - ooit een tweede badkamer - klonk prachtige muziek. Het was een vogel, een merel, die ...

  • OPMAAT

    ds. Gert Jan de Bruin

     

    In het Duitse Schöppingen staat bij de dorpspomp een beeld van Jezus en de Samaritaanse vrouw. Hij overvalt haar met een vraag als zij met een kruik bij de bron komt, zijn handgebaar onderstreept die vraag.

    We lezen op de derde zondag in de ...

COLUMN

Mirjam Buitenwerf

 

Het was op een avond vlak na etenstijd. Het begon al een beetje donker te worden. Ik was bezig de was op te hangen. Door het kleine raampje van onze ‘waskamer’ - ooit een tweede badkamer - klonk prachtige muziek. Het was een vogel, een merel, die duidelijk zijn geluk niet op kon. Allerlei toonladders, fraaie klanken met tussendoor gekke geluidjes kwamen voorbij.

 

Het was zo’n moment om in je eentje intens van te genieten. Nu het voorjaar is aangebroken zijn er meer van dat soort dingen: de treurwilg in de straat die op ontploffen staat, de gekke specht die met zijn snavel tegen de daklijsten van huizen hamert, op zoek naar insecten. Ik vind het fijn om er letterlijk even bij stil te staan en het in me op te nemen.

 

Maar zulke momenten zijn aan de andere kant ook zo klein en onbetekenend in het grotere geheel. Afgelopen woensdag kwam het vreselijke nieuws van de aanslag in Londen, precies een jaar na die in Brussel. En er is nog zoveel ander nieuws dat je bang en klein kan maken, uit de VS, of uit Turkije. Of nieuwsberichten waardoor je je schuldig voelt, de honger in de hoorn van Afrika, de vele mensen en kinderen die daaraan ten onder gaan.

 

Dan bekruipt me de vraag: mag ik nog wel genieten van die schijnbaar onbeduidende dingen als een zingende vogel, of de lente die aanbreekt? Die dingen lijken zo in het niet te vallen bij het grotere wereldgebeuren en al die wreedheden die door mensen worden aangericht, of bij de ellende die mensen zoals jij en ik soms overkomt. Natuurlijk ben je dat niet vergeten als je even stilstaat om naar een vogel te luisteren. Maar toch, je moet haast een soort naïviteit ontwikkelen om er in deze tijd de waarde van te kunnen blijven zien.

 

Verwondering, waarin ook dankbaarheid schuilt voor het leven dat je mag leiden, is voor mij heel essentieel. Ik wil uit alle macht stil blijven staan bij de mooie dingen in mijn eigen kleine wereld, ondanks alle gruwelijkheden die er gebeuren. Die kleine momenten voeden mijn geloof in een goede God, en mijn hoop op een betere toekomst. Dus: leve de zingende merel, de uitbottende wilg en de trommelende specht!

 

Mirjam Buitenwerf,  24 maart 2017

OPMAAT

ds. Gert Jan de Bruin

 

In het Duitse Schöppingen staat bij de dorpspomp een beeld van Jezus en de Samaritaanse vrouw. Hij overvalt haar met een vraag als zij met een kruik bij de bron komt, zijn handgebaar onderstreept die vraag.

We lezen op de derde zondag in de veertigdagentijd over hun verrassende ontmoeting. Een Samaritaanse vrouw in gesprek met een Joodse man, dat is geen dagelijkse kost. Als Jezus’ leerlingen later terugkomen van het doen van boodschappen is hun reactie veelbetekenend. ‘Ze verbaasden zich erover dat hij met een vrouw in gesprek was’, lezen we.

Aanvankelijk is het gesprek tussen Jezus en de vrouw een bron van misverstanden, maar het groeit gaandeweg uit tot een echte ontmoeting. Later kan ze er, terug in de stad, haar mond niet over houden en wordt door haar getuigenis zelf tot een bron.

 

Op 19 maart wordt in de Paaskerk gelezen: Johannes 4: 1 t/m 15 en 17 t/m 20.

Pastor Ronald vd. Kruk en Ds. Gert Jan de Bruin gaan voor in een dienst om 10.30 uur, die gevierd wordt samen met bewoners van ‘Ons Tweede Thuis’ uit Westwijk.

 

 

Deze beeldengroep (ca. 1960) met Jezus in gesprek met een vrouw uit Samaria, staat bij de oude dorpspomp van Schöppingen (Duitsland). Jezus zit voor de pomp. In de loop van de tekst van Johannes wordt duidelijk dat Hij zelf het levend water is.