Geduld om te verdragen ….

Ds. Sieb Lanser


Beste gemeenteleden,

Voor ons allen zijn het barre tijden. Dat geldt voor de samenleving als geheel, en dat geldt zeker ook voor de kerken.

Ook onze wijkgemeente heeft te maken met de aangescherpte maatregelen. Het kerkelijk leven begon net weer wat op gang te komen. De kerkdiensten haalden de maximale bezetting van 65 kerkgangers en nu moeten we terug naar 30. En kunnen we ons slechts aanmelden voor één dienst per maand.  Maar sowieso is er voorzichtigheid en huiver, zeker bij onze oudere gemeenteleden. Daardoor komen ook sommige geplande bijeenkomsten te vervallen. Ik kan me voorstellen dat de gang van zaken voor velen van ons een bron van verdriet en diepe teleurstelling is. Het doet mij ook pijn.

Het is niet helemaal eerlijk nu met de vinger naar de Hersteld Hervormde Kerk in Staphorst te wijzen. De gemeente voldeed aan alle coronaregels. Of het verstandig was in de huidige situatie, daar kun je over twisten. Niet alles wat geoorloofd is, is nuttig, zo zou ik de apostel Paulus parafraseren.

Ook al vòòr ‘Staphorst’ was er in de samenleving de nodige kritiek op de uitzonderingspositie die de kerken hadden. Het is niet verkeerd om hier als kerk oog voor te hebben. Uit solidariteit met de samenleving en ter wille van een maatschappelijk belang kan het goed zijn je eigen belangen als kerk te relativeren. Eén van de deelnemers aan het overleg tussen de kerken en minister Grapperhaus liet zich inspireren door een woord van Jezus uit de Bergrede: ‘als iemand je dwingt één mijl met hem mee te gaan, loop er dan twee met hem op’ (Matteüs 5:41). En uiteindelijk zijn we er als kerk ook niet voor onszelf.

Ik wens ons allen toe dat we ons gedragen weten door God. En dat we met gebed en omzien naar elkaar (belangrijk, nu de ontmoetingsmogelijkheden veel minder zijn) deze tijd doorkomen.

Het zal de komende maanden aankomen op volharding. De kop boven deze brief is ontleend aan lied 841, waar Willem Barnard het heeft over de goede vruchten die groeien aan de Geest. Dat gaat terug op wat Paulus schrijft in Galaten 5: ‘De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.’ Ook geduld is een vrucht van de Geest. Dat wens ik ons toe: geduld om deze barre tijd te verdragen.

Trudy Joosse, Fokko Omta en ik zijn beschikbaar voor pastorale contacten, per telefoon of met een bezoek. Schroom niet om een beroep op ons te doen.

Met een hartelijke groet,
Sieb Lanser